W 1889 Kadambini i pięć innych kobiet jako pierwsze w historii otrzymało pozwolenie na udział w spotkaniu Indyjskiego Kongresu Narodowego. Stało się to dzięki m.in. agitacji jej męża. W 1890 Ganguly jako pierwsza kobieta w historii przemawiała na spotkaniu tej partii w Kalkucie (drugą była biorąca w nim udział Swarnakunami Debi). Ganguly wygłosiła wykład po angielsku. W 1898 została wdową. Łączyła działalność społeczną i polityczną z prowadzoną z sukcesem praktyką lekarską.
W 1906 Ganguly była jedną z organizatorek Women’s Conference w Kalkucie. W 1908 założyła stowarzyszenie pomagające robotnikom z ruchu Satjagraha w Transwalu. W 1914, kiedy w Kalkucie grupa Sadharan Brahma Samaj zorganizowała spotkanie w na cześć Mahatmy Gandhiego, który przybył do miasta, Ganguly przewodniczyła mu. W 1915 protestowała przeciwko władzom Calcutta Medical College, które nie pozwoliły kobietom studiować. Pod naciskiem władze uczelni zmieniły przepisy. Upominała się także o prawa kobiet pracujących na plantacjach herbacianych w Asamie. W 1922 z Kamini Roy w imieniu rządowej komisji śledczej badała sytuację kobiet pracujących w kopalniach węgla w Biharze i Orisie. Była za to bardzo krytykowana przez konserwatywne społeczeństwo indyjskie.