Historia powstania Krążowniki typu Chikuma zostały zaprojektowane jako dalsze rozwinięcie projektu pierwszego krążownika całkowicie japońskiej konstrukcji – „Tone”. Plany okrętów, oznaczonych jako typ C-18, opracował Departament Techniczny Marynarki. Dla osiągania większej prędkości wydłużono w nich kadłub, a przede wszystkim zastosowano do napędu turbiny parowe zamiast maszyn parowych, przez co stały się pierwszymi japońskimi krążownikami o napędzie turbinowym. Były przy tym ostatnimi krążownikami pancernopokładowymi marynarki japońskiej.
Budowę trzech krążowników II klasy przewidziano już po wojnie rosyjsko-japońskiej w planie rozbudowy floty japońskiej z 1907 roku, zaakceptowanym przez parlament na 23. sesji zakończonej 28 marca 1907 roku. Z uwagi na trudności finansowe, uwzględniono je w budżecie dopiero w kolejnym 1908 roku i zamówiono w listopadzie tego roku, prowizorycznie oznaczone jako krążowniki II klasy: Ro gō, I gō i Ha gō. Oznaczenia tymczasowe krążowników w systemie iroha odpowiadały znaczeniem literom: A, B i C – .. 23 grudnia 1909 roku nadano im nazwy: „Chikuma”, „Yahagi” i „Hirato”, a stępki pod ich budowę położono oficjalnie między majem a sierpniem 1910 roku. Budowę faktycznie rozpoczęto już w 1909 roku.