Nieopanowana jeszcze dobrze technologia powodowała jednak usterki eksploatacyjne – problemy z wytrzymałością kadłuba i pękanie płyt.
Uzbrojenie thumb|„Chikuma” w 1912 r. – widoczne działo rufowe W odróżnieniu od „Tone” i większości krążowników tej klasy budowanych wówczas na świecie, przenoszących mieszaną artylerię główną, okręty typu Chikuma otrzymały jednolitą artylerię główną, złożoną z samych dział dużego kalibruW przodującej marynarce brytyjskiej stosowano wcześniej uzbrojenie krążowników z dwóch dział 152 mm i pozostałych kalibru 120 mm, a jako pierwsze jednolitą artylerię kalibru 152 mm otrzymały krążowniki typu Weymouth, budowane równolegle do typu Chikuma. . Stanowiło ją osiem pojedynczych dział Typ 41 kalibru 152,4 mm (początkowo oznaczanego jako 6 cali, a od 1917 roku jako 15 cm) o długości lufy 45 kalibrów (L/45)Działa 152 mm L/45 m.in. według , i . Niektóre publikacje podają jednak długość lufy L/50 (, , ).. Strzelały one pociskami o masie 45,4 kg. Kąt podniesienia dział w tym typie okrętów wynosił od -5° do +18°, co pozwalało na osiągnięcie donośności do 14 800 m. Działa były rozmieszczone typowo dla krążowników pancernopokładowych tego okresu, na pojedynczych podstawach osłoniętych maskami: po jednym na pokładzie dziobowym i rufowym oraz po trzy na każdej z burt.