Został zatrzymany 19 stycznia 1943 roku w Krakowie przez gestapowca w cywilu. Podczas przesłuchania w siedzibie Gestapo przy ulicy Pomorskiej (obecnie siedziba oddziału Muzeum Historycznego Miasta Krakowa), oskarżono go o fałszowanie dokumentów. Śledztwo nie było prowadzone w związku z ucieczką Tendery z przymusowych robót, a zatrzymany miał jedynie posłużyć osadzeniu księdza katolickiego, do którego oskarżenia przymuszano młodego Tenderę. Gdy uporczywie odmawiał, rozwścieczeni Niemcy zaczęli bić go łokciami po głowie, w wyniku czego nie słyszał na jedno ucho do końca życia. Trafił do więzienia na Montelupich, a następnie wysłano go do Auschwitz. Tendera był więźniem obozu od 5 lutego 1943 roku (numer wytatuowany w obozie – 100430). Był tam wykorzystywany do pseudomedycznych eksperymentów, w tym tych przeprowadzanych bezpośrednio przez Josefa Mengele. Podczas ewakuacji obozu przez Niemców w 1944 roku szedł w „marszu śmierci” do KL Flossenbürg w czeskich Litomierzycach, gdzie doczekał wyzwolenia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Karol Tendera · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.