Na dnie korytarza są liczne buły krzemienne.
Ze studzienki na końcu sali głównej można zejść do położonej niżej piętrowej salki o pochyłym dnie i silnie skorodowanym stropie. Widoczne w salce kotły wirowe i kanaliki wskazują, że została wytworzona przez przepływającą wodę. W salce tej występują liczne buły krzemienne i skamieniałości jeżowców, ramienionogów i belemnitów. W dolnej części salki jest głęboka na 2 m studzienka. Z jej dna odchodzi niski korytarzyk o długości 3 m. Jego koniec po prawej stronie zamykają duże bloki skalne, na lewo natomiast prowadzi bardzo ciasny kilkunastometrowej długości korytarzyk doprowadzający do Sali przed Salą z Kaczką. Dno korytarzy jest błotniste i zawalone rumoszem. W kilkumetrowym korytarzu na przedłużeniu sali jest najniższe miejsce jaskini (11, 4 m pod powierzchnią terenu). Wyczuwalny w nim jest wypływ powietrza.
Po lewej stronie Sali przed Salą z Kaczką jest ciasna i stromo wznosząca się rura o mytych ścianach. Dochodzi do górnego korytarza. Również z prawej strony sali odchodzi korytarz, po kilku metrach zamknięty blokami skalnymi i błotem.