Morfologia Kapelusz Średnica 46–130 mm, u młodych owocników kulisty, u starszych parasolowaty koloru szarego, pokryty drobnymi łuseczkami o barwie podobnej do skórki kapelusza. Na środku duża łata o kolorze od brązowego do czerwonobrązowego. Blaszki Białe, wolne, dość gęste, oddalone o 1–7 mm od trzonu. Po uszkodzeniu czerwienieją. Z wiekiem stają się beżowe. Trzon Wysokość 80–190 mm wysokości, 7–13 mm grubości, gładki, barwy białawej do jasnobeżowej, zakończony bulwą. Pierścień ruchomy, podwójny. Miąższ Białawy, po uszkodzeniu zmienia kolor na czerwonożółty albo pomarańczowy, z wiekiem na czerwono. Zapach ziemisty lub grzybowy, smak nieprzyjemny. Wysyp zarodników Biały. Zarodniki gładkie, elipsoidalne, o rozmiarach 8–11 × 5,5–7 μm. Gatunki podobne Czubajnik czerwieniejący (Chlorophyllum rhacodes) – występuje raczej w parkach, jego kapelusz jest jaśniejszy, a łuski na nim nie są tak wyraźnie dachówkowate. Kolor jej przebarwień jest bardziej czerwonopomarańczowy, podczas gdy przebarwienia Ch. olivieri są bardziej żółtopomarańczowe. Czubajka kania (Macrolepiota procera) – jest dużo większa, jej trzon pokryty jest prążkowanym, ciemniejszym wzorem, a łuski na kapeluszu są ciemniejsze, nie pokrywają całej powierzchni i nie są tak odstające.