nazwisk tzw. Stammliste, byli w zasadzie zwolnieni z deportacji na Wschód. Każdy starał się mieć w obozie pracę, aby mógł jak najdłużej pozostać w Westerbork i uniknąć deportacji. W obozie znajdowała się filia banku Lippmann-Rosenthal, byłego żydowskiego banku z Amsterdamu, przejętego na początku wojny przez Niemców, którego zadaniem było rejestrowanie zasobów finansowych Żydów i ich przejmowanie.