Jaskinia powstała w wapieniach uławiconych pochodzących z jury późnej. Jej dwa poziomy (0 i 5 m) powstały na dwóch rozmyciach międzyławicowych. Dno miejscami pokryte jest gliniastym osadem zmieszanym ze skalnymi wapiennymi blokami i krzemieniami, miejscami jest ilaste. Brak nacieków. Rozproszone światło dociera tylko do jej przyotworowej części. Jaskinia jest wilgotna. Ma silny przewiew. Latem powietrze wypływa z jaskini, zimą wpływa do niej.
Jaskinia Wywiew prawdopodobnie stanowi część systemu tworzonego przez kilka pobliskich jaskiń. Prawdopodobnie ma połączenie z Jaskinią z Kulkami.
Historia eksploracji i dokumentacji Jaskinię odkryli Andrzej Górny i Czesław Łukasiewicz w maju 1988 roku. Wkrótce też odkopano korytarz biegnący na południe. Plan jaskini i jej dokumentację opracował A. Górny w 1999 r..
Przypisy
Kategoria:Jaskinie Krakowa Kategoria:Jaskinie Bramy Krakowskiej