Zizhi Tongjian () – chińska kronika z czasów dynastii Song, skompilowana pod przewodnictwem Sima Guanga; obok „Zapisków historyka” najbardziej wpływowe źródło klasycznej chińskiej historiografii.
Sima Guang w Zizhi Tongjian kontynuował tradycję tych historiografów chińskich, którzy opisywali historię w postaci ściśle chronologicznej (w odróżnieniu od tradycji zapoczątkowanej przez Sima Qiana, dzielącej opisy na annały, kroniki dynastyczne, biografie itp.). Jego dzieło składa się z 294 tomów (juan) i obejmuje okres od 403 r. p.n.e. do 960 n.e. (od początku okresu Królestw Walczących do początku dynastii Song). Kronikę uzupełnia krytyczne dzieło Kaoyi (Rozważania), które analizuje i dyskutuje źródła użyte w głównej kompilacji, w szczególności ich wiarygodność. W Kaoyi Sima Guang nie ogranicza się do prostej oceny, lecz dyskutuje problem różnych wariantów przekazu w zachowanych dokumentach; niestety, większość późniejszych autorów kontynuowała praktykę pisania historii bez krytyki źródeł, i bez cytowania źródeł w formie oryginalnej.