Niepewność językowa bywa spotykana wśród użytkowników dialektów regionalnych i języków kreolskich, którzy wchodzą w interakcje społeczne zdominowane przez język standardowy. Pojęcie niepewności językowej dotyczy negatywnych postaw wobec własnego języka, choć zdarza się również, że pewni użytkownicy języka preferują odmiany lokalne i niestandardowe, a odmiany prestiżowe postrzegają negatywnie. Niepewność językowa wyrasta z przeświadczenia o niepoprawności własnego języka, a także z wątpliwości co do jego statusu jako pełnoprawnego środka komunikacji; dla tej postawy charakterystyczne są sformułowania typu „nieprawdziwy język” oraz przepraszanie za sposób wypowiedzi. Innym przejawem niepewności językowej jest zasięganie porad w zakresie użycia rodzimego języka. W ostateczności niepewność językowa może doprowadzić do zaniku odmiany lokalnej lub społecznej, która charakteryzuje się niskim statusem.
Termin „niepewność językowa” został wprowadzony przez socjolingwistyę Williama Labova, który określił w ten sposób postawy językowe właściwe dla użytkowników odmian językowych, które są stale deprecjonowane. Z kolei termin „schizoglosja” zaproponował Einar Haugen.
Zobacz też ideologia monoglosji ideologia języka standardowego
Przypisy
Kategoria:Socjolingwistyka Kategoria:Postawy wobec języka