Do jego uczniów należeli Grant Johannesen i Menahem Pressler.
Występował w duecie ze swoją żoną, poznaną podczas studiów i poślubioną w 1921 roku pianistką Gaby (z d. L’Hotê) oraz skrzypkiem Zino Francescattim. Jego syn, Jean Casadesus (1927–1972), także był pianistą, występował w trio razem z matką i ojcem. Jean zginął w wypadku samochodowym w styczniu 1972 roku, na osiem miesięcy przed śmiercią ojca.
Odznaczony został komandorią Legii Honorowej oraz komandorią belgijskiego Orderu Leopolda.
Twórczość Wysoko ceniony jako pianista. W jego repertuarze, obejmującym muzykę od XVII do XX wieku, dominowały utwory kompozytorów francuskich oraz W.A. Mozarta. Przyjaźnił się z Maurice’em Ravelem. Za album z nagraniami kompozycji fortepianowych Ravela otrzymał w 1955 roku nagrodę Grand Prix du Disque.
Skomponował m.in. siedem symfonii, 6 pièces na dwa fortepiany (1938), 24 prèludes na fortepian (1924), trio smyczkowe (1938), dwie sonaty fortepianowe (1947, 1953), koncert na dwa fortepiany i orkiestrę (1950), koncert na trzy fortepiany i orkiestrę smyczkową (1965).
Przypisy
Kategoria:Francuscy pianiści Kategoria:Francuscy kompozytorzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1972 Kategoria:Komandorzy Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Leopolda (Belgia) Kategoria:Absolwenci Konserwatorium Paryskiego