Poseł na Sejm Krajowy Galicji II (18 lutego 1867 – 13 listopada 1869) i III kadencji (20 sierpnia 1870 – 26 lutego 1875) wybierany w kurii IV (gmin wiejskich) w okręgu wyborczym nr 14 (Śniatyń-Zabołotów). W 1867 mandat uzyskał w wyniku unieważnienia wyboru Wasyla Kuzyka, W kadencji III złożył mandat w 1875 a ego miejsce 18 maja 1875 obrano ks. Mychajła KorzynśkiegoStanisław Grodziski – „Sejm Krajowy Galicyjski 1861–1914”, Warszawa 1993.. Poseł do austriackiej Rady Państwa V kadencji (4 listopada 1873 – 22 maja 1879), VI kadencji (7 października 1879 – 23 kwietnia 1885) i VII kadencji (22 września 1885 – 23 stycznia 1891) wybierany w kurii IV (gmin wiejskich) z okręgu wyborczego nr 23 (Kołomyja-Peczeniżyn-Gwoździec-Kosów-Kuty-Śniatyn-Zabłotów)Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848-1918, Warszawa 1996, s. 37, 384, 393.. W parlamencie austriackim należał w 1873 do Klubu Ruskiego, w 1879 był posłem niezależnym, zaś w 1885 do Klubu Rusinów – którego był prezesem.W swej działalności zarówno w Sejmie, jak i Radzie Państwa walczył o narodowe prawa społeczności ukraińskiej, krytykował nadużycia władz autonomicznych i państwowych. Dzięki niemu wybudowano szkoły ukraińskie w Bełełuji (1852) i Krasnostawcach (1867), a także wybudowano szereg dróg lokalnych w powiatach śniatyńskim, bohorodczańskim i dolińskim. W pow.