Niemniej jednak w owych czasach ponieważ Stronnictwo Chrześcijańsko-Demokratyczne domagało się oddzielenia kościoła od państwa, pełnej autonomii kościelnej, wyboru biskupów i zastępców wierzących, bezpłatnej edukacji, swobód obywatelskich, rozwoju zabezpieczenia społecznego i nacjonalizacji zasobów naturalnych spotkało się ze zmasowanym atakiem konserwatystów i instytucjonalnego KościołaJarosław Tomasiewicz: Rewolucja w imię Ewangelii? online lewica.pl [7.10.2019].. Z tego względu zawarto sojusz z socjaldemokratami, którzy w tym czasie występowali w obronie Stojałowskiego. Pozwoliło to osiągnięcie w 1897 istotnego sukcesu w wyborach do austriackiej Rady Państwa jakim było wprowadzenie 6 posłów do parlamentu (Michała Danielaka, Jana Zabudy, Andrzeja Szpondera, Tomasza Szajera, Roberta Ceny, a od 1898 Stanisława Stojałowskiego). Jednak szybko okazało się, że Stojałowski w 1897 zawarł ugodę z władzami. Tracąc poparcie w środowisku chłopskim na rzecz Polskiego Stronnictwa Ludowego zaczęto chcąc pozyskać zwolenników w coraz większym stopniu odwoływać się do antysemityzmu, który stał się od tej pory jednym z głównych elementów programowych partii. Sam Stojałowski sprzeciwiał się nadawaniu Żydom równych praw i głosił hasła powrotu do stanu prawnego Galicji sprzed równouprawnieniaJan Pietrzak, Myśl społeczno-polityczna ks.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stronnictwo Chrześcijańsko-Ludowe · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.