W okresie okupacji brała aktywny udział w tajnym nauczaniu w Warszawie, a od 1944 roku w Puszczy Mariańskiej. Uczestniczyła w tajnych seminariach Zakładu Fizyki Doświadczalnej Uniwersytetu Warszawskiego, prowadzonych pod kierunkiem prof. Stefana Pieńkowskiego, organizowanych z inicjatywy Anny Piotrowskiej, gdzie wygłosiła kilka obszernych referatów naukowych poświęconych metodycznym zagadnieniom wydzielania czystych izotopów oraz teoretycznym i doświadczalnym badaniom ciał ferromagnetycznych. Uczestniczyła także w spotkaniach naukowych organizowanych przez prof. Czesława Białobrzeskiego.
Bezpośrednio po wojnie prof. kontynuowała pracę w Liceum im J. Słowackiego, a w 1947 roku rozpoczęła pracę w Instytucie Przemysłu Chemicznego. Studiowała na bieżąco trudno dostępną wówczas światową literaturę naukową, znała bieżące trendy naukowe i miała dobrą znajomość nowoczesnej aparatury badawczej. Z inicjatywy ówczesnego dyrektora Instytutu Przemysłu Chemicznego, prof.