Przedmieście Piaskowe () – obszar Wrocławia, obejmujący historyczne przedmieścia najstarszego średniowiecznego miasta lokacyjnego, położone na sąsiadujących z nim od północy wyspach na Odrze (dziś uznawane są one za część osiedla Stare Miasto): Ostrów Tumski (który dziś już nie jest wyspą) oraz wyspy: Piasek, Bielarską, Wyspę Młyńską i Słodową, a także osiedla położone od historycznego centrum na wschód, włączone do obszaru tego przedmieścia po rozbiórce fortyfikacji miejskich w 1808 roku.
Do przedmieścia Piaskowego zaliczane było zatem tzw. „Zakatedrze” lub „Zatumie” (Hinterdom, w rejonie obecnch ulic Wyszyńskiego i Szczytnickiej), wsie Fischerau (Rybaki), Scheiting (Szczytniki oraz Nowe Szczytniki), Leerbeuthel (Zalesie) oraz południowa część Elbing (Ołbina).
Średniowiecze Początki osadnictwa na Ostrowie Tumskim Ostrów Tumski – odrzańska wyspa położona poniżej ujścia Oławy – była miejscem, w którym pojawiło się najpierw (około IX wieku) otwarte osadnictwo, a potem grodzisko, które w roku 985 przekształcone zostało przez Mieszka I w umocniony gród piastowski. W grodzie tym swoją rezydencję mieli m.in. kasztelani (później książęta) wrocławscy (w jego północno-zachodniej części), a także władze kościelne (biskup) w południowo-wschodniej części.