Antoni Sewiołek (ur. 1893 w Rybnej, zm. 1943) – działacz polonijny we Francji, po powrocie do Polski działacz Stronnictwa Ludowego, w czasie II wojny światowej członek Batalionów Chłopskich.
Dzieciństwo i młodość Antoni Sewiołek urodził się 9 VI 1893 r. w podkrakowskiej wsi Rybna. Jego rodzice, Piotr i Katarzyna byli właścicielami niewielkiego gospodarstwa. Antoni ukończył sześcioletnią szkołę ludową i trzyletnie kursy dopełniające w Rybnej. Przez dwa lata pomagał ojcu w gospodarstwie. W wieku siedemnastu lat opuścił rodzinną wieś i przeniósł się do Krakowa, gdzie przez dwa lata terminował u piekarza. Z powodu trudności finansowych rodziców zmuszony był rozpocząć pracę zarobkową. W poszukiwaniu pracy udał się na Śląsk, do zaboru pruskiego, gdzie rozpoczął pracę w kopalni w Świętochłowicach.
Lata I wojny światowej W 1914 roku Antoni Sewiołek, jako mieszkaniec Galicji, został wcielony do armii austriackiej. Po przeszkoleniu w Czechach i na Węgrzech walczył w artylerii na froncie rosyjskim, a od 1918 r. na froncie włoskim. Szczęśliwie przeżył wojenną zawieruchę. Kilka lat po I wojnie światowej zaczął pisać wierszowane pamiętniki, w których przedstawił swoje życie od czasów dzieciństwa do zakończenia wojny.