Został zdemobilizowany 16 grudnia 1946 r.
Nie zdecydował się na powrót do komunistycznej Polski, ale odmówił również przetransportowania do Wielkiej Brytanii, wraz z większością żołnierzy z korpusu Andersa. We Włoszech, mimo że był już żonaty z Włoszką, co cztery miesiące musiał się starać o przedłużenie pozwolenia na pobyt. W 1947 roku wyemigrował do Argentyny.
W Argentynie przez kilka lat pracował najpierw jako robotnik, później jako brygadzista w wojskowej fabryce lotniczej w Cordobie. Po czym założył własną firmę, która szybko przekształciła się w prężną fabrykę produkującą urządzenia chłodzące dla przemysłu.
Jednak po kilku latach wraca do Włoch na prośbę teścia proszącego o pomoc w modernizacji przedsiębiorstwa działającego od 1936 roku w tej samej branży. Zamieszkał wtedy w Mediolanie. Przez wiele lat pracował nad rozwojem firmy teścia. Dziś Società per Impianti Generali prowadzi działalność na całym świecie.
Rodzina Podczas wojny poznał Włoszkę – Fede Bonati, z którą pobrał się tuż po wojnie. Małżeństwo miało pięcioro dzieci: Jerzego, Roberta, Henryka, Ferdę i Ritę. Wszyscy pracują w firmach powiązanych z przemysłem chłodniczym.