W czasie II wojny światowej szkoła zawiesiła działalność, wznowiła ją w 1945 pod nazwą „L’Ecole Professionelle Superieure”. Słuchacze zdawali egzamin przed komisją państwową otrzymywali dyplomy inżynierskie, w latach 60. Eugeniusz Bonifacy Kucharski ogłosił, że jego szkołę ukończyło ponad 40 tysięcy słuchaczy. W życiu prywatnym bogacąc się, inwestował w nieruchomości, dzieła sztuki, meble i polonica. Mieszkał w pałacu, a w 1960 kupił sobie tytuł markiza. Został mecenasem sztuki, kupił zamek w Royan-Pontaillac. W 1957 pierwszy raz po II wojnie światowej odwiedził Przedbórz, gdzie urodził się jego ojciec, rok później ofiarował miejscowej parafii cenny XVII-wieczny obraz Francesco Albaniego „S-te Marie-Madeleine” oraz ornat kimonowy. Do kolekcji markiza należały m.in. kompletną zbroję króla polskiego Henryka Walezego, salon księcia Murata, unikatowe monety z kolekcji króla Faruka oraz złoty łańcuch Orderu Złotego Runa. Wspierał polskich szermierzy, których zaopatrywał w cenny sprzęt. Za zasługi dla kultury polskiej polska Rada Państwa w 1975 odznaczyła go Krzyżem Oficerskim Orderu Polonia Restituta.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Eugeniusz Bonifacy Kucharski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.