Był jej redaktorem i wydawcą od około 1919.

Z listy Partii Centrum zasiadał od 1919 do końca 1924 r. w radzie miasta Rybnika, gdzie wkrótce znalazł się we frakcji propolskiej. 23 listopada 1919 r. wziął w kościele św. Antoniego w Rybniku ślub z Marią Nowak, którego udzielił znany śląski działacz ksiądz Tomasz Reginek. Wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. Postrzegał Polaków jako naród uciskany, a lata wojny najwyraźniej zniechęciły go do niemieckiego nacjonalizmu.

Wiosną 1920 r. był redaktorem naczelnym trzech śląskich gazet: „Oberschlesiche Volksstimme”, „Katholische Volkszeitung” i „Oberschlesische Post”, ostatniej finansowanej przez Polski Komisariat Plebiscytowy. Ze strony niemieckiej spotykał go bojkot społeczny, dokonano nawet kilku zamachów na niego. Matka, która mieszkała w Westfalii, oficjalnie się go wyrzekła. W okresie plebiscytu wytoczono mu za obrazę około pięciuset procesów prasowych lub karnych.

Podczas III powstania śląskiego wchodził w skład dowództwa Grupy Operacyjnej „Południe”. Za udział w powstaniach został odznaczony Gwiazdą Górnośląską, Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi I klasy oraz krzyżem Virtuti Militari.