W sierpniu 1927 został przeniesiony do kadry oficerów artylerii z równoczesnym przeniesieniem służbowym do PKU Poznań Miasto na cztery miesiące. 19 marca 1928 został awansowany na stopień kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 9. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W kwietniu tego roku został przydzielony do PKU Grodno na stanowisko kierownika II referatu poborowego. W grudniu 1929 został przeniesiony do PKU Sosnowiec na takie samo stanowisko. W 1932 został zwolniony „z zajmowanego stanowiska i pozostawiony bez przynależności służbowej z jednoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy” Okręgu Korpusu Nr V. Z dniem 28 lutego 1933 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 pozostawał w ewidencji PKU Płock. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.
W 1939 zmobilizowany do 23 pułku artylerii lekkiej. Po agresji ZSRR na Polskę 17 września 1939 został wzięty do niewoli. Według stanu z kwietnia 1940 był jeńcem obozu w Kozielsku. 11 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD (lista nr 022/2 z 9 kwietnia 1940).