Położenie siedziby cyrkułu na jego wschodnim skraju wzbudzało pewne protesty, np. w Białej. Miasto to leżące na zachodnim krańcu tego obszaru, na granicy ze Śląskiem Austriackim zaczęło się dynamiczne rozwijać po zniesieniu granicy celnej w roku 1784Bielsko-Biała, Monografia miasta, 2011, T. II, s. 219., co zrodziło ambicje zostania nową siedzibą cyrkułu. Stosowny wniosek magistrat miejski Białej wystosował 8 listopada 1799Bielsko-Biała, Monografia miasta, 2011, T. II, s. 238, 273.. W 1818 Wilamowice uzyskały status osady targowej. Przed 1846 do rangi miasta podniesiono również Jordanów, co związane było z otwarciem drugiej szosy cesarskiej z Białej przez Żywiec do Nowego Sącza, która dała impuls do rozwoju oprócz Jordanowa również Suchej i Makowa w ośrodki protomiejskie.

1 listopada 1819 nastąpiła kolejna reforma, w której w miejsce cyrkułu myślenickiego pojawił się w niezmienionych granicach cyrkuł wadowicki. W 1824 r. cyrkuł liczył 301 tysięcy mieszkańców, w tym 4400 żydów, co stanowiło 1,45% ogółu (najwięcej w Oświęcimiu – 35,1%, Zatorze – 15,3% i Andrychowie –7,4%)K. Meus, 2013, s. 47, 149., a w 1840 około 350 tysięcy mieszkańców, w tym 6500 żydówJoseph Edler von Mehoffer, Der Wadowicer-Kreis im Königreiche Galizien, Wien, 1843, s. 18.