Schronisko jest w całości oświetlone.
Historia Schronisko jest znane prawdopodobnie od bardzo dawna. J. Zinkow podaje, że ukrywali się w nim ludzie podczas wojen. Duża część jego sali została przez ludzi przekształcona, ludzie również wykuli otwór lewy. Schronisko wykorzystywane jest przez wspinaczy, którzy w jego prawym otworze zamontowali stanowisko zjazdowe. Schronisko zinwentaryzował Kazimierz Kowalski w 1951 roku. Podał jego położenie, plan i nadał mu nazwę Schronisko w Górze Winnicy I. W sierpniu 1999 roku M. Pruc i T. Kościelniak sporządzili nowy plan i dokumentację schroniska. mały|240px|lewo|Plan Przypisy Paweł Haciski, Południowa część Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Przewodnik wspinaczkowy, Warszawa, RING, 2015,
K. Kowalski, Jaskinie Polski, tom. 1, Warszawa: Państwowe Muzeum Archeologiczne, 1951 Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa, Wyd. Naukowe PWN, 1998,
Kategoria:Jaskinie Krakowa Kategoria:Jaskinie Bramy Krakowskiej