wynajdywał jakieś cudownie dzieci, woził jak jaki impresario młodego Hubermana, skrzypka po Europie i wszędzie go było pełno: w Warszawie, we Lwowie, w Paryżu, Rzymie lub Neapolu. Gdzie tylko jakie ważne miało się odbyć muzykalne zdarzenie, jakieś nowe oratorium, jakaś nowa opera tam i Jańcio Zamoyski musiał się znaleźćKazimierz Chłędowski, Pamiętniki, t. 2, oprac. Antoni Knot, Kraków 1957, s. 30..
Zmarł w 1923 roku w Gumniskach, został pochowany na Starym Cmentarzu w Tarnowie.
Rodzina Urodził się w arystokratycznej rodzinie ziemiańskiej. Syn właściciela m.in. pałacu w Kozłowce Jana (1802-1879) i Anny z Mycielskich (1818-1859). Wnuk XII ordynata na Zamościu Stanisława Kostki Zamoyskiego i Zofii z Czartoryskich Zamoyskiej. Miał rodzeństwo: siostry: Zofię (zm. w dzieciństwie), Jadwigę (1844-1895) żonę Ludwika Wodzickiego (1834-1894) oraz brata Konstantego (1846-1923). Ożenił się w 1881 z Louise Eugenie Pélissier de Malakoff (1860-1935), córką marszałka Francji Aimable Pélissiera (rozwód w 1888). Dzieci nie mieli.
Przypisy
Kategoria:Galicyjscy ziemianie Kategoria:Ludzie związani z Sokołowem Małopolskim Kategoria:Podolacy Kategoria:Polscy posłowie do Rady Państwa w Wiedniu Kategoria:Posłowie do Rady Państwa w Wiedniu VI kadencji Kategoria:Urodzeni w 1849 Jan Władysław Zamoyski Kategoria:Zmarli w 1923