W latach 1891–1897 należała do księdza Chromińskiego, na którego zlecenie powstały niezrealizowane projekty: przebudowy budynku frontowego i rekonstrukcji oficyny (1893–1895) oraz budowy nowej klatki schodowej (1895). W 1897 wzniesiono nowe, żelazne schody w oficynie. Od 1907 budynek należał do rodziny Turków: najpierw Franciszka i Kunegundy, później ich syna, malarza Franciszka. W 1965 wykonano remont generalny fasady, podczas którego doszło do częściowego uszkodzenia portalu. Rekonstrukcję zniszczonych elementów przeprowadzono w 1975. W 1982 zawaliła się oficyna tylna, po czym została częściowo rozebrana.
5 czerwca 1931 i ponownie 8 maja 1973 kamienica została wpisana do rejestru zabytkówRejestr zabytków nieruchomych miasta Krakowa. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytkówGminna ewidencja zabytków Krakowa.
Architektura thumb|left|220px|Portal kamienicy Kamienica jest dwupiętrowa, w trakcie tylnym trzypiętrowa, trójtraktowa. Ma podpiwniczenie. Nakryta jest dwuspadowym dachem kalenicowym.