Twórczość W swojej twórczości łączył muzykę elektroniczną z tradycyjnym instrumentarium. Skomponował m.in. cykl utworów Synchronisms na różne zestawy instrumentów/głosy i taśmę (No. 1 na flet i taśmę 1963, No. 2 na flet, klarnet, skrzypce, wiolonczelę i taśmę 1964, No. 3 na wiolonczelę i taśmę 1965, No. 4 na chór męski lub mieszany i taśmę 1967, No. 5 na perkusję i taśmę 1969, No. 6 na fortepian i taśmę 1970, No. 7 na orkiestrę i taśmę 1973, No. 8 na kwintet dęty i taśmę 1974, No. 9 na skrzypce i taśmę 1988, No. 10 na gitarę i taśmę 1992, No. 11 na kontrabas i taśmę 2005, No. 12 na klarnet i taśmę 2006), Contraster No. 1 na orkiestrę smyczkową i taśmę (1960), Electronic Studies No. 1–3 (1961–1965), Divertimento na wiolonczelę i orkiestrę (1984), Consorts na orkiestrę symfoniczną (1980), Shulamit’s Dreams na sopran i orkiestrę (1993), Inflexions na orkiestrę kameralną (1965), Transientes na orkiestrę (1972), Pennplay na 16 instrumentów (1978), Chacona na trio fortepianowe (1971), 4 kwartety smyczkowe (1954, 1958, 1976, 1980), trio smyczkowe (1982), Capriccio na 2 fortepiany (1985), Scenes from Shir-ha-Shirim na sopran, 2 tenorów, bas, chór i orkiestrę (1975), Romancero na sopran, flet, klarnet, skrzypce i wiolonczelę (1983), Cantione Sine Textu na sopran i orkiestrę
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Mario Davidovsky · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.