Ekologia i zachowanie Głównymi środowiskami lęgowymi świergotków stepowych są suche, porośnięte trawą skaliste zbocza górskie, stepy (zarówno górskie, jak i położone na równinach), trawiaste doliny i nagie zbocza gór, a na Zabajkalu również zarośla karagany (Caragana) na kamienistych stepach. Rzadko gniazdują także na podmokłych łąkach. Wybierają suchsze środowiska niż świergotki szponiaste, ale nie tak suche i piaszczyste, jak świergotki polne. W zachodniej części zasięgu gniazdują do 3350 m n.p.m. Na przelotach w Nepalu notowane były od 75 do 4710 m n.p.m. Na zimowiskach w indyjskim stanie Karnataka występują do 750 m n.p.m. Pożywieniem świergotków stepowych są głównie niewielkie owady i inne bezkręgowce; prócz tego drobne nasiona.

Lęgi Świergotki stepowe opuszczają zimowiska w Indiach pod koniec kwietnia lub na początku maja. W podobnym okresie zaczynają przybywać na tereny lęgowe, choć przeważnie ma to miejsce w środku maja. Jaja składane są w maju. Dobrze ukryte na ziemi gniazdo utworzone jest z traw, ma kształt miseczki. Zniesienie liczy 3–5 jaj. Inkubacja trwa 12–14 dni. Wysiaduje jedynie samica. Czas potrzebny do opierzenia się młodych był nieznany przynajmniej do 2004 roku.