1881, s. 312, 313; 1882, s. 310, 311; 1883, s. 312, 313; 1884, s. 301; 1885, s. 299; 1886, s. 299; 1887, s. 298, 299;, od 1887 aż do śmierci archiprezbiter (proboszcz) kapituły archidiecezji lwowskiej. Od 1885 prałat honorowy Jego Świątobliwości.
Poseł do austriackiej Rady Państwa VII kadencji (22 września 1885 – 23 stycznia 1891) wybrany w kurii IV (gmin wiejskich) w okręgu wyborczym nr 16 (Kałusz-Wojniłów-Dolina-Bolechów-Bóbrka-Chodorów)Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848-1918, Warszawa 1996, s. 393.. W wyborach w 1885 roku pokonał radykalnego kandydata ruskiego Juliana Romanczuka. Zwycięstwo Siengalewicza popartego przez metropolitę Sylwestra Sembratowycza, rozczarowało kręgi moskalofilskie, ponieważ był on w kościele greckokatolickim przeciwnikiem prawosławia i miał pojednawczy stosunek do PolakówJohn Paul Himka. Religion and Nationality in Western Ukraine: The Greek Catholic Church and the Ruthenian National Movement in Galicia, 1870-1900. London 1999. s. 136, online. . W parlamencie był członkiem Klubu Ruskiego (Klub der Ruthenen).
Przypisy
Kategoria:Galicyjscy duchowni Kategoria:Posłowie do Rady Państwa w Wiedniu VII kadencji Kategoria:Ukraińscy posłowie do Rady Państwa w Wiedniu Kategoria:Urodzeni w 1823 Kategoria:Zmarli w 1894 Kategoria:Ukraińscy duchowni greckokatoliccy