W 1946 zaangażował się w działalność polityczną w ramach Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej i jej młodzieżówki Junge Union, w której był od 1950 do 1955 przewodniczącym krajowym. W listopadzie 1950 został wybrany do Bundestagu w wyborach uzupełniających, pozostał jego członkiem przez sześć kadencji do 1972 roku. W ramach swojej partii specjalizował się w kwestiach obronnych i międzynarodowych (w tym tematyce Europy Wschodniej i Dalekiego Wschodu), kierował poświęconemu tym kwestiom komitetowi. Reprezentował postawę proamerykańską i niechętną gaullistowskiej Francji. W latach 1961–1971 kierował Stowarzyszeniem Niemieckich Parlamentarzystów, a od 1966 do 1976 – Siecią Ruchu Europejskiego Niemcy. W 1979 został wybrany posłem do Parlamentu Europejskiego. Przystąpił do Europejskiej Partii Ludowej, należał do Komisji ds. Stosunków Gospodarczych z Zagranicą i był wiceprzewodniczącym Delegacji ds. Stosunków z Maltą (1983–1984).

Odznaczony m.in. Wielkim Krzyżem Zasługi Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (1968).

Przypisy