W 1893 r. bateria projektu Yai została zainstalowana w sejsmografie budowanym na Tokijskim Uniwersytecie Cesarskim, a następnie zaprezentowana na Światowej Wystawie Kolumbijskiej w Chicago (World's Columbian Exposition EXPO 1893), gdzie przyciągnęła sporą uwagę, po czym urządzenie trafiło do Smithsonian Institution.
W czasie wojny chińsko-japońskiej w 1894 r. gazety poświęciły specjalny numer opisom sukcesów japońskich w mroźnej Mandżurii, odnoszonym dzięki suchym bateriom pomysłu Yai, które stosowano do zasilania telegrafów.
W 1910 r. Sakizō Yai założył fabrykę w Tokio, która w 1921 r. była już największa w Japonii, jednak dwa lata później została całkowicie zniszczona w czasie trzęsienia ziemi. Po tym zdarzeniu Yai odbudował swoją fabrykę w Kawasaki. Produkty Yai pokonały zagraniczną konkurencję i zdominowały japoński rynek suchych baterii, przynosząc mu tytuł króla tej branży.
W 1927 r. zachorował na raka żołądka, do którego dołączyło ostre zapalenie płuc. Zmarł w wieku 63 lat, a firma nie przetrwała jego śmierci.
Przypisy
Kategoria:Japońscy przedsiębiorcy Kategoria:Japońscy wynalazcy Kategoria:Ludzie urodzeni w Nagaoce Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Zmarli w 1927