przekształcono fasadę, zwężono większość otworów okiennych, przebudowano klatkę schodową oraz wyremontowano i nadbudowano o drugie piętro oficynę. W 1857 zmieniono okna parteru fasady. W 1876 wzniesiono kryte ganki przy południowym murze granicznym podworca według projektu Jacka Matusińskiego. W latach 1876–1893 kamienica należała do Gebhardtów. W 1909 została nabyta przez Krakowskie Towarzystwo Zaliczkowe Urzędników i gruntownie przebudowana z zatarciem cech stylowych oraz zmianą układu pomieszczeń parteru i kształtu dachu. W latach 60. XX wieku wyburzono oficynę. W 1969 zaadaptowano pierwsze piętro na przychodnię lekarską. W 1980 kamienica przeszła gruntowny remont. W 1986 przeprowadzono konserwację kamieniarki fasady. W latach 1989–2000 przeprowadzano gruntowne renowacje wnętrz: w 1989 traktu frontowego drugiego piętra, w 1992 pierwszego piętra, a w 1999 i 2000 parteru. W 2011 wykonano remont konserwatorski fasady.
9 czerwca 1931 kamienica została wpisana do rejestru zabytkówRejestr zabytków nieruchomych miasta Krakowa.. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytkówGminna ewidencja zabytków Krakowa..
Architektura Kamienica jest dwupiętrowa, w piwnicach dwutraktowa, a wyżej trójtraktowa.