Ana de Mendoza y de la Cerda, hiszp. Doña Ana de Mendoza y de la Cerda (ur. 29 czerwca 1540 w Cifuentes, zm. 2 lutego 1592 w Pastranie) – hiszpańska arystokratka. Niektóre legendy o de Mendoza jako księżnej pojawiają się w dramacie Friedricha Schillera Don Carlos i operze Giuseppego Verdiego pod tym samym tytułem, Don Carlos.
Życiorys Córka peruwiańskiego wicekróla młodo straciła wzrok w prawym oku, ćwicząc sztukę szermierki.
De Mendoza była hrabiną Melito i księżną Pastrana. Poślubiła Ruy Gómeza de Silvę, pierwszego księcia Eboli, gdy miała 13 lat (w 1553), z polecenia regenta Hiszpanii, przyszłego króla Filipa II HabsburgaHenry Kamen: Philip of Spain. Yale University Press. 1998, s. 85, 166. Jej mąż był głównym radnym i ulubieńcem Filipa, a od 1559 księciem Eboli. Jej przyjaciółką była królowa, Elżbieta WalezjuszkaHenry Kamen, Philip of Spain, s. 166, 342.
Późniejsza intryga Po śmierci męża w 1573 spędziła trzy lata w klasztorze. Do życia publicznego wróciła w 1576 tworząc sojusz na dworze z podsekretarzem stanu króla, Antonio PérezemJ. H. Elliott (2002). Imperial Spain, 1469-1716.