Nalot w wykonaniu ponad tysiąca bombowców strategicznych oraz ostrzał artyleryjski miał przygotować drogę do ataku.

Bitwa thumb|Operacja Bluecoat: Czołgi Mk VIII Cromwell brytyjskiej 7 Dywizji Pancernej ruszają do ataku rankiem 30 lipca 1944 r. Pomimo kiepskiej widoczności, alianckie bombowce zrzuciły bardzo dokładnie 2 tys. ton bomb. Mimo to straty w niemieckim ciężkim sprzęcie były niewielkie, częściowo dlatego, że było go niewiele w obszarach docelowych, a także z tego powodu, że 43 i 50 Dywizja były utrzymywane tuż za linią startową, na północ od obszarów docelowych w ich sektorze. Natarcie jednostek 11 Dywizji Pancernej na lewej flance przez „Obszar A” dokonało szybkich postępów. Jednocześnie wiele brytyjskich jednostek zostało zatrzymanych przez pola minowe, zatopione drogi, grube żywopłoty i strome wąwozy, lecz w centralnym sektorze ofensywy atakujący zyskali pierwszego dnia około 8 km.

31 lipca 11 Dywizja Pancerna VIII Korpusu wykorzystała słabość granicy pomiędzy niemieckimi armiami, kiedy odkryła niebroniony most („Most Dickiego”) 8 km za frontem niemieckim, na rzece Souleuvre. Szybko wykorzystując okazję dzięki czołgom Mk VIII Cromwell, a następnie wezwanym jednostkom wsparcia, rozbili oni pierwsze niemieckie jednostki pancerne wysłane do kontrataku.