miał się rozpocząć 11 sierpnia, ale tego dnia położyła się gęsta mgła, która uniemożliwiła wstępne bombardowanie i zdezorganizowała atak piechoty oraz czołgów. Niemiecki ogień obronny ograniczył zasięg natarcia na wschodniej flance do 370 m. Za to w środkowym sektorze ataku brytyjscy czołgiści znaleźli trzy Pantery na podwórzu gospodarstwa w Le Haut Perrier i zaatakowali je z zaskoczenia; dwie zostały obezwładnione, a trzecia próbowała uciekać z wioski, kiedy stanęła w ogniu po trafieniu przez strzelca granatnika PIAT. Brytyjskie natarcie postępowało w kierunku Wzgórza 242 na północ od Chênedollé, gdzie niemiecki kontratak obezwładnił sześć Shermanów. Na zachodzie kombinowana grupa uderzeniowa złożona z piechoty i czołgów 2 Dywizji Gwardii Irlandzkiej poczyniła szybsze postępy i dotarła do zachodniej strony Chênedollé. Kiedy wioska została zaatakowana, okazało się, że niemiecki garnizon wycofał się, a ponieważ bombowce nie dotarły, Chênedollé zostało wyznaczone jako punkt zbiórki jednostek brytyjskich, zaś ich kolejne ataki przełożone, a następnie anulowane.