Ernest B. Yeager (ur. 24 września 1924 w Orange, zm. 8 marca 2002 w Cleveland) – amerykański chemik.
Życiorys Urodzony 24 września 1924 r. w Orange w stanie New Jersey. W młodości był utalentowanym pianistą i zwycięzcą stanowego konkursu pianistycznego, w związku z czym rozważał karierę muzyczną, a swoją naukę w koledżu sfinansował z występów z kierowanym przez siebie zespołem. W koledżu grał na kotłach. W 1945 r. ukończył studia z wyróżnieniem i uzyskał tytuł licencjata w New Jersey State College w Montclair, a rok później stopień magistra na Western Reserve University, zaś w 1948 r. na tej samej uczelni zdobył stopień doktora chemii fizycznej pod kierunkiem Franka Hovorki za pracę poświęconą zjawisku wibracji jonów w roztworze elektrolitycznym pod wpływem ultradźwięków i po doktoracie pracował na Wydziale Chemii.
W 1951 r. został adiunktem, dwa lata później profesorem nadzwyczajnym, a w 1957 r. profesorem zwyczajnym. W roku akademickim 1964/1965 pełnił funkcję kierownika Katedry Chemii. Był dyrektorem Laboratorium Badań Ultradźwiękowych i od 1976 do 1991 r. dyrektorem Case Center for Electrochemical Sciences. W 1994 r. Centrum otrzymało jego imię.