Po wybuchu II wojny światowej i nastaniu okupacji sowieckiej został aresztowany przez NKWD, a następnie zesłany do łagrów na północy ZSRR. Po odzyskaniu wolności wstąpił do formowanych Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, z którymi ewakuował się przez Środkowy Wschód. Później brał udział we wszystkich bitwach kampanii włoskiej jako dowódca kompanii w 5 Kresowej Dywizja Piechoty w składzie 2 Korpusu Polskiego Polskich Sił Zbrojnych. Awansował na stopień majora.

Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Pracował w przemyśle stalowym. Później był szefem klubów i domów polskich, np. domu Towarzystwa Pomocy Polaków w Leeds. Udzielał się także w działalności społecznej i kombatanckiej oraz działalności politycznej obozu narodowego. Był aktywnym działaczem emigracyjnego Stronnictwa Narodowego. Był członkiem zarządu i wiceprezesem Rady Towarzystwa Pomocy Polakom (TPP) w Londynie.

Zmarł 8 marca 1983 w Leeds. Jego ciało zostało przewiezione do Polski, gdzie po wojnie żyła jego żona i syn.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari Krzyż Walecznych

Przypisy