Wystawa skupiała się na prezentacji geologii Alp, historii górnictwa w obszarze, oraz flory i fauny regionu. W muzeum prezentowano reliefy gór autorstwa m.in. niemieckiego geologa Alberta Heima (1849–1937), szwajcarskiego kartografa Leo Aegertera (1875–1953) i szwajcarskiego topografa Xavera Imfelda (1853–1909). Wnętrza zdobiły m.in. prace Heinricha Heinleina (1803–1885) i Friedricha Delcroix (1864–1918). Na zewnątrz rozmieszczono ponad 100 okazów skał reprezentatywnych dla obszaru Alp.
Po I wojnie światowej szerokie zainteresowanie zdobyły wyczyny alpinistów, którzy rozwinęli techniki wspinaczkowe, m.in. Hansa Dülfera (1892–1915), który wynalazł klucz zjazdowy, Paula Preußa (1886–1913), jednego z ojców wspinaczki klasycznej i Otto „Rambo” Herzoga (1888–1964), który jako pierwszy zaczął stosować karabinki. Muzeum, idąc z duchem czasów, zbudowało w hali głównej 8-metrową ścianę z postaciami wspinaczy ukazującymi nowe techniki wspinaczki skalnej i lodowej.
Gmach muzeum został zniszczony podczas II wojny światowej, a następnie przez lata był wykorzystywany jako siedziba nowej Deutscher Alpenverein. Budynek zaadaptowano na potrzeby nowego Alpines Museum w latach 90. XX w. i muzeum zostało otwarte ponownie w 1996 roku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wspinaczka Kategoria:Muzea w Monachium Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019 Kategoria:Budynki muzeów i bibliotek w Monachium