Na przełomie lat 70. i 80. bywał w niektórych europejskich krajach socjalistycznych. Odwiedził między innymi Polskę, NRD, Czechosłowację, Węgry i Bułgarię. Rządy komunistyczne chroniły i gościły „Carlosa”, widząc w nim narzędzie przydatne do destabilizacji państw Europy Zachodniej. Blok wschodni przestał stanowić bezpieczną przystań dla Ramíreza po 1984 roku, wtedy to kraje Europy Wschodniej, zawarły serię porozumień ze Stanami Zjednoczonymi, na mocy których zobowiązały się do zaprzestania udzielania schronienia terrorystom.
W 1981 roku przeprowadził się z Bagdadu do Damaszku. W zamian za udzielone schronienie jego organizacja zabiła kilkunastu przebywających w Europie przeciwników prezydenta Hafiza al-Asada.
21 lutego 1981 roku członkowie Organizacji na rzecz Arabskiej Walki Zbrojnej przeprowadzili zamach bombowy na siedzibę Radia Wolna Europa w Monachium. Ramírez osobiście nie uczestniczył w akcji, wydawał jednak terrorystom rozkazy ze swojej kryjówki w Bułgarii. W ataku rannych zostało czterech pracowników rozgłośni, a straty materialne oszacowano na dwa miliony dolarów. Zamach został przeprowadzony na zlecenie rumuńskiego dyktatora Nicolae Ceaușescu.