Sir Chaudhri Muhammad Zafrullah Khan (urdu: محمد ظفر اللہ خان; ur. 6 lutego 1893 w Sijalkocie, zm. 1 września 1985 w Lahaurze) – pakistański polityk, prawnik i dyplomata, minister spraw zagranicznych Pakistanu (1947–1954), przewodniczący Sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ (1962–1963), prezes Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości (1970–1973).
Życiorys Studiował na Government College w Lahaurze. W 1914 uzyskał tytuł licencjata prawa na King’s College London. Prowadził praktykę w Sijalkocie i Lahaurze.
W 1926 został wybrany do rady ustawodawczej Pendżabu. W latach 1930, 1931 i 1932 był delegatem na konferencje okrągłego stołu w Londynie w sprawie reform w brytyjskich Indiach. W latach 1931–1932 był prezydentem Ligi Muzułmańskiej, a w latach 1935–1941 zasiadał w radzie wykonawczej przy wicekrólu Indii. W latach 1941–1947 był sędzią Sądu Federalnego Indii. W 1935 otrzymał tytuł szlachecki.
W 1939 był przewodniczącym delegacji indyjskiej w Lidze Narodów. W 1942 został wysłany do Chin w celu nawiązania stosunków dyplomatycznych Indii z rządem kuomintangowskim.