Bronisław Winnicki (ur. 16 lipca 1904 we Lwowie, zm. 29 października 1983) – polski dziennikarz.
Życiorys Urodził się 16 lipca 1904 r. we Lwowie. Uczęszczał do wiedeńskiego Gymnasium Theresianum. W wieku szkolnym związał się z OM TUR. Absolwent polonistyki i germanistyki na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, studiował też krótko prawo i chemię. W 1922 r. pisał w socjalistycznym piśmie „Dzień”, jednak aż do końca okresu międzywojennego rzadko publikował w prasie, a jeśli już, to głównie recenzje z wydarzeń kulturalnych. Stałą posadę dziennikarską uzyskał dopiero podczas okupacji sowieckiej w dzienniku „Czerwony Sztandar”. Do pracy w tym piśmie wrócił w 1944 r., po wyparciu Niemców z miasta. W okresie okupacji działał w konspiracji. W 1944 przez kilka miesięcy był I sekretarzem Wojewódzkiego Komitetu Polskiej Partii Socjalistycznej w Lublinie. Jednym z pierwszych pociągów repatriacyjnych w styczniu 1945 r. wyjechał z rodziną do Krakowa i podjął współpracę z gazetą PPS „Naprzód”.