thumb|240px|Rotunda (widok od strony ulicy), parking thumb|240px|Muzeum Architektury, park, po prawej koniec ulicy Ulica Jana Styki i Wojciecha Kossaka – ulica położona we Wrocławiu na Starym Mieście, w jego części nazywanej Nowym Miastem. Łączy ulicę Jana Ewangelisty Purkyniego i Andrzeja Frycza-Modrzewskiego z ulicą św. Jana Kapistrana i dalej stanowi ulicę ślepą. Ulica ma 126 m długości. Po wschodniej stronie ulicy znajduje się rotunda, w której eksponowana jest Panorama Racławicka. Ulica kończy się przy Parku Juliusza Słowackiego i zabytkowym kompleksie w który mieści się Muzeum Architektury.
Historia Znaczącą budowlą położoną przy tej ulicy jest ufundowany w 1453 r. klasztor i kościół Bernardynów. Kompleks ten został mocno zniszczony w wyniku działań wojennych prowadzonych podczas oblężenia Wrocławia w 1945 r. W 1948 roku ruiny zostały zabezpieczone, a w latach 1956–1972 (lub w latach 1957–1962) całość odbudowano. Prace prowadzono pod kierunkiem dr. inż. arch. Edmunda Małachowicza. Ówcześnie w kompleksie tym mieściło się Muzeum Architektury i Odbudowy a także Urząd Konserwatora Zabytków, oraz siedziba Przedsiębiorstwa Pracownie Konserwacji Zabytków.