W wielu krajach system niewoli kontraktowej został prawnie zakazany, jest także zabroniony przez Powszechną Deklarację Praw CzłowiekaUniversal Declaration of Human Rights . Nie wolno nikogo czynić niewolnikiem ani nakładać na nikogo służebności; niewolnictwo i handel niewolnikami są zakazane we wszystkich swych postaciach (art. 4), a także przez Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych (art. 8) oraz w 29 Konwencji MOP. i art. 1a Konwencji o zakazie niewolnictwa i zbliżonych instytucji z 1956 r.Dz. U. 1963 Nr 33, poz. 185.
W niektórych przypadkach kontrakt niewolniczy był podpisywany z właścicielem statku, który następnie po przyjeździe do kolonii sprzedawał umowę lokalnym podmiotom. Większość niewolników kontraktowych pracowało jako farmerzy albo służba domowa, ale zdarzało się, że pracowali także w warsztatach rzemieślniczych. Zasady umowy nie zawsze były egzekwowane przez amerykańskie sądy, chociaż zwykle osoby uciekające od umowy były poszukiwane i zwracane posiadaczowi kontraktuTakie warunki utrzymała Konstytucja USA w art. IV § 2.