Niezadowolenie społeczne w Piotrogrodzie trwało nie tylko wśród żołnierzy. Cywilni mieszkańcy Piotrogrodu, zwłaszcza robotnicy, cierpieli z powodu braków paliwa i żywności (chleba, nabiału i warzyw)A. Rabinowitch, The Bolsheviks..., s. 3.. Część robotników, m.in. pracownicy poczty i telegrafu, hoteli oraz restauracji planowała również na początek lipca akcje strajkowe z powodu niskich zarobkówA. Rabinowitch, The Bolsheviks..., s. 5.. Również wśród robotników nastroje te były dodatkowo podsycane przez wystąpienia bolszewickich agitatorów. Inni robotnicy obawiali się, że ich fabryki mogą zostać zlikwidowane, a oni pozostaną bez zatrudnienia i środków do życia.
Przebieg kryzysu lipcowego
3/16 lipca 3/16 lipca 1917 r. 1 Pułk Karabinów Maszynowych zorganizował kolejny wiec, na którym anarchiści na czele z I. Blajchmanem wzywali do natychmiastowego powstania zbrojnego, którego cel miała „wskazać sama ulica”. Obecni na zgromadzeni bolszewicy nie dyskutowali z anarchistami, lecz wzywali żołnierzy do tego, by przed podjęciem jakichkolwiek działań uzyskali instrukcje od członków piotrogrodzkiej Wojskowej Organizacji Bolszewików.