right|200px|thumb|Herb Labun right|200px|thumb|Herb Labun - odmiana Labun (Labuhn, Lebun) − polski herb szlachecki, używany przez rodzinę osiadłą na Kaszubach. Herb własny rodziny Labunów.
Opis herbu Herb znany przynajmniej w dwóch wariantach. Opisy z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania.
Labun: Na tarczy dwudzielnej w skos złotej i błękitnej lilia w skos dzielona naprzemiennie. Klejnot: nad hełmem bez korony gałązka dębowa z trzema żołędziami na szczycie (1 i 2) oraz dwoma liśćmi poniżej. Labry błękitne, podbite złotem.
Labun: Inny klejnot - gałązka z pojedynczym żołędziem na szczycie i dwoma liśćmi bluszczu na długich splecionych łodyżkach po bokach.
Najwcześniejsze wzmianki Obie wersje herbu pojawiają się na mapie Pomorza Lubinusa z 1618 roku oraz w herbarzu Bagmihla (Pommersches Wappenbuch, 1855). Pierwsza wersja pojawia się dodatkowo w tzw. "Nowym Siebmacherze" (Ausgestorbener Preussischer Adel. Provinz Pommern, 1894), zaś druga wersja w tzw. "Starym Siebmacherze" (XVII wiek).