W 1987 r. otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego. W roku akademickim 1976/1977 pełnił funkcję prodziekana WF, a w 1979/1990 dziekana. Katedrą kierował do momentu przejścia na emeryturę w 1996 r.
Działalność naukowa i organizacyjna Zainteresowania badawcze Rodzińskiego koncentrowały się na 4 dyscyplinach: antropologii filozoficznej, aksjologii, etyce i filozofii kultury. Można w nich odnaleźć wątki: tomizmu, j augustynizmu, fenomenologii, egzystencjalizmu chrześcijańskiego, kantyzmu oraz personalizmu społecznego.
Był członkiem zespołu redakcyjnego Roczników Filozoficznych (w latach 1962–1970 z ks. J. Majką i ks. Wojtyłą), Roczników Nauk Społecznych (1980), kwartalników Ethos i Zeszytów Naukowych KUL (1978-1986). W latach 1963–1968 pełnił funkcję sekretarza, a od 1974 r. przewodniczącego Wydziału Nauk Społecznych TN KUL. Od 1983 r. był członkiem Rady Naukowej Ośrodka Badań nad Myślą Jana Pawła II – Instytutu Jana Pawła II. Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.
Publikacje (wybrane) Książki Osoba i kultura (Warszawa 1985), Osoba, moralność, kultura (Lublin 1989), Na orbitach wartości (Lublin 1998).