Nabu-szarussu-ukin (akad. Nabû-šarussu-ukīn lub Nabû-šarussu-ūkin, tłum. „(Bóg) Nabu ustanowił jego króla”) lub Nabu-szarrussu-ukin (akad. Nabû-šarrūssu-ukīnJursa, M., Nabû-šarrūssu-ukīn, rab ša-rēši, und „Nebusarsekim” (Jer 39:3), w: Nouvelles Assyriologiques Brèves et Utilitaires, 2008-1, s. 9-10., tłum. „(Bóg) Nabu ustanowił jego rządy”) – wysoki dostojnik za rządów babilońskiego króla Nabuchodonozora II (604–562 p.n.e.), sprawujący na dworze królewskim urząd rab ša rēši („naczelnego eunucha”); identyfikowany z biblijnym Nebu-sarsekimem, dowódcą wojskowym Nabuchodonozora II, wzmiankowanym w Księdze Jeremiasza (Jr 39:3).
Nabu-szarussu-ukin wymieniany jest w nowobabilońskim dokumencie o charakterze administracyjnym zapisanym na małej, pochodzącej z Sippar tabliczce, przechowywanej obecnie w British Museum (nr inwent. BM 114789). Dokument ten, datowany na 595 r. p.n.e., potwierdza przekazanie przez Nabu-szarussu-ukina, „naczelnego eunucha”, pewnej ilości złota w darze dla E-sagili, świątyni boga Marduka w Babilonie: