Julian Teodor Gorgoń (ur. 3 listopada 1891 w Kolonii Ksawera, zm. 11 września 1939 pod Rychcicami) – sierżant Legionów Polskich i Wojska Polskiego, pracownik Fabryki Wagonów i Maszyn w Sanoku, działacz społeczny.

thumb|Symboliczne upamiętnienie Juliana Gorgonia na grobie jego żony Czesławy

Życiorys Urodził się w 3 listopada 1891 w Kolonii Ksawera na Śląsku. Był najstarszym z sześciorga dzieci Wincentego Gorgonia i Wiktorii Smorąg z domu Otrębskiej. Miał m.in. braci Leona, Henryka (ur. 1906), siostrę Adelę (1897-1972, po mężu Harna). Jego ojciec aresztowany przez władze rosyjskie, został skazany w Piotrkowie i od 1899 do 1901 był zesłany na obszar guberni smoleńskiej, po powrocie pracował w zakładzie ślusarskim, pod koniec 1904 zmobilizowany do armii carskiej w wojnie rosyjsko-japońskiej, po czym na początku 1904 zbiegł z wojska i w kwietniu 1905 dotarł na ziemie zaboru austriackiego, następnie podjął pracę w fabryce wagonów w Sanoku, gdzie w 1917 założył komórkę Polskiej Organizacji Wojskowej, był również przewodniczącym komitetu PPSD, Związku Metalowców, założycielem piekarni „Przyszłość”, został przewodniczącym zarejestrowanego latem 1918 stowarzyszenia Posada Olchowska stanowiącego konsum robotniczy).