W wyniku ostrzału śmierć ponieśli Julian Gorgoń oraz stolarz z fabryki, Cyryl Dutkiewicz. Ranny w ataku został syn Gorgonia, 19-letni Czesław, którego przewieziono do szpitala w Drohobyczu, a w 1940 powrócił do Sanoka. W inskrypcji upamiętniającej na grobowcu rodzinny na Cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku zapisano, iż leży w nieznanym grobie pod Drohobyczem.

Julian Gorgoń 1 marca 1919 w Sanoku wziął ślub z poznaną kilka lat wcześniej w tym mieście, Czesławą Jayko (żyła w latach 1899-1956), udzielony przez ks. proboszcza Franciszka Salezego Matwijkiewicza. Oboje mieli syna Czesława Alojzego (ur. 1920, po wojnie pracownik sanockiej fabryki, przemianowanej na Sanowag, później na Autosan, zm. 2002Pochowany na Cmentarzu Posada w Sanoku.) oraz córki Ludmiłę Marię (ur. 1923, zakonnica) i Bogusławę Kamilę (ur. 1927). Rodzina Gorgoniów od 1920 do 1927 zamieszkała w Sanoku w domu przy ulicy Władysława Reymonta, a następnie przy ul. Stanisława Konarskiego 33a m. 2. Uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z 12 lutego 1934 Julian i Czesława Gorgoniowie oraz troch ich dzieci zostali uznani przynależnymi do gminy Sanok.