Kazimierz Bieszk jako liturgista rozwinął potem w publikacjach w "Studiach Pelplińskich" (1978) i "Studiach z dziejów liturgii w Polsce" (1982)Mross, Pracownicy WSD w Pelplinie..., s. 68.. Po ukończeniu studiów w Lublinie pracował w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i bł. Stefana Frelichowskiego w Toruniu, oczekując na zgodę na wyjazd do Rzymu na studia doktoranckie, które ostatecznie rozpoczął w 1971 w Papieskim Instytucie Liturgicznym Anselmianum i ukończył obroną rozprawy doktorskiej L'Orazione "Super oblata" nel suo sviluppo e teologico fino al. Concilio Vaticano II (1974, opublikowana w tymże roku pod zmienionym tytułem Struttura e contenuto teologico delle "Super oblata"). Po powrocie do Polski został wikariuszem parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Grudziądzu, którym był przez pół roku.
W październiku 1975 roku został profesorem liturgiki i rytu liturgicznego Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie. Wykładał do emerytury w 2013. W latach 1982–1988 był proboszczem parafii Wniebowzięcia NMP w Żukowie oraz dziekanem dekanatu Żukowo. W 1988 powrócił do pracy duszpasterskiej w Starogardzie, obejmując po śmierci ks. Konrada Baumgarta probostwo parafii św. Mateusza, a od lutego 1991 był też jednocześnie dziekanem dekanatu Starogard Gdański.