Ludwik Ziembicki (ur. 29 stycznia 1898 w Czerniowcach, zm. 25 kwietnia 1985 w Chislehurst) – komandor porucznik Marynarki Wojennej II RP, komandor Polskiej Marynarki Wojennej.
Życiorys Urodził się 29 stycznia 1898 w Czerniowcach. Podczas I wojny światowej został absolwentem uczelni C. K. Marynarki Wojennej MarineakademieWymieniony w języku niemieckim jako „Ludwig Ziembicki”. . Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, jako były oficer c. i k. armii został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony w stopniu podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1917. Z dniem 15 marca 1919 został przydzielony do Portu Wojennego Modlin. Od końca 1919 służył u boku por. mar. inż. Fryderyka Dyrny, kierownika nadzoru remontu sześciu poniemieckich torpedowców w Rosyth. Jesienią 1920 został przeniesiony z Sekcji Marynarki do Pułku Morskiego (funkcjonującym od lipca do grudnia 1920), w którym był dowódcą I batalionu. Z dniem 1 kwietnia 1921 został zatwierdzony w stopniu porucznika marynarki artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W ramach Flotylli Pińskiej w 1923 był komendantem uzbrojonego statku minowego, a w 1924 dowódcą monitora „Warszawa” w II grupie monitorów. W 1926 został awansowany na stopień kapitana marynarki artylerii ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924.