Feliks Pogorzelski (ur. 5 października 1894 w Pogorzelu, zm. 13 lub 14 kwietniaУБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, s. 599. 1940 w Katyniu) – polski inżynier chemik, kapitan rezerwy uzbrojenia Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys W latach 1910–1915 był uczniem Wileńskiej Szkoły Chemiczno-Technicznej, po której ukończeniu podjął naukę w Charkowskim Instytucie Technologicznym. Studia przerwał z powodu wcielenia 6 kwietnia 1916 do armii. Początkowo służył w stacji szkolnej w Charkowie, następnie w odbył szkolenie w Szkole Wojskowej w Czuhujiwie. 1 października 1916 został chorążym ze starszeństwem od 1 maja i znalazł się w 164 Pułku Piechoty, w którym służył do 19 listopada 1917, a następnie – do 22 czerwca 1918 – w I Korpusie Polskim w Rosji (m.in. w Legii Rycerskiej i 1 Pułku Inżynieryjnym), po czym został zdemobilizowany, jednak 11 listopada tego samego roku wstąpił do Wojska Polskiego. Początkowo służył w Legii Akademickiej, jeszcze w tym samym roku przeniesiony do batalionu garnizonowego. 9 stycznia 1919 został wcielony do 1 Batalionu Strzelców, wyruszając na front galicyjski, na którym uczestniczył w siedmiu bitwach, m.in. jako członek 6 Pułku Strzelców.